Soorten Haaruitval

Alopecia androgenetica (kaalheid volgens mannelijk patroon)

Bij mannen is het proces normaal. Bij vrouwen is deze vorm een enkele keer een aanwijzing voor een onderliggend ziekte. Mannen met aanleg voor alopecia kan de haaruitval beginnen na de puberteit. Meestal valt het haar geleidelijk uit vanaf de kruin en bij de slapen. Dit zal zich langzaam uitbreiden. De haren op het achterhoofd en aan de zijkanten van het hoofd vallen NIET uit. Dit komt door het mannelijke hormoon; dihydrotestosteron (DHT), dit heeft een erfelijke gevoeligheid. Haren op de kruin zijn hier erg gevoelig door en vallen daardoor als eerst uit. DHT zorgt ervoor dat de groeifase verkort en waardoor de haarimplant dunner oogt. Uiteindelijk verschrompelen de haarwortels. Nieuwe haargroei is dan ook niet meer mogelijk met zo’n haarzakje. Vrouwen kunnen deze vorm van haaruitval krijgen in de menopauze. Ook dit is bepaald door een erfelijke aanleg. Bij jonge vrouwen is deze vorm vaak een rede tot een hormonaal onderzoek.

Alopecia areata

Alopecia areata is haaruitval waardoor er kale plekken op de schedel onstaan. Meestal is deze haaruitval op het hoofd, maar ook andere harige delen, de baard, schaamstreek en wenkbrauwen, kunnen hieronder vallen. Bij een gedeelte valt het gehele hoofdhaar uit (5 tot 10%). Het kan zelfs zo zijn dat alle lichaamsbeharing uitvalt. Dit heeft ongeveer 1 tot 2% van de getroffenen. Alopecia areata is hoogst waarschijnlijk een auto-immuunziekte. Het lichaam ziet de haren als iets wat niet lichaamseigen is en stoot de haarfollikel af.
De meeste mensen met alopecia areata krijgen naar de haaruitval binnen 2 jaar de    haargroei vanzelf terug. Het ziektepatroon verloopt bij elke patient verschillend.

Telogeen defluvium

Als ongebruikelijk veel haren op het zelfde moment in de rustfase terecht komen vallen veel haren uit. Vaak is dit over de hoofdhuid verspreid. Men merkt vaak zelf dat er relatief veel haar uitvalt: haar op hoofdkussens, in de haarborstel en in het doucheputje. Een enkele keer is de vorm van deze haaruitval zo extreem dat de hoofdhuid zichtbaar wordt door de rest van de haren heen. Deze vorm van haaruitval is gerelateerd aan stressvolle gebeurtenissen. Vaak 2 tot 4 maanden voor de haaruitval.  Stress veroorzaakt door een zwangerschap/ bevalling, koorts of grote psychische stress. Meestal herstelt de haargroei zich weer binnen een jaar.

Haaruitval door gebruik van geneesmiddelen

Bij het gebruik van  diverse geneesmiddelen kan dit leiden tot haaruitval. Allemaal kennen we de extreme haaruitval na chemotherapie. Helaas kunnen ook andere geneesmiddelen kunnen haaruitval veroorzaken. Enkele veelvoorkomende medicatie waarbij haaruitval optreedt zijn:

  • cytostatica (chemotherapie)
  • anticoagulantia (bloedverdunners)
  • retinoïden (dermatologie)
  • lithium (psychiatrie)
  • antimalaria medicijnen
  • bèta-blokkers (cardiologie)
  • ACE-remmers (cardiologie)

Haaruitval door interne ziekten

Interne ziektes kunnen tot haaruitval leiden. Schildklier aandoeningen zijn een    veel voorkomende boosdoener. Dit kan soms leiden tot een verspreid haaruitval en soms    uitval van de wenkbrauwharen (bij een te traag werkende schildklier). Ook een    aandoeningen waarbij te weinig voedingselementen worden opgenomen  zoals gluten-   enteropathie kunnen in sommige gevallen leiden tot het uitvallen van haar.

Haaruitval door roken

Een roker zou een groter risico op haaruitval en kaalheid hebben dan niet-rokers. Dit komt door uit een verminderde doorbloeding van de huid bij mensen die roken. Hierdoor kan zuurstof en voeding de haarwortels minder goed bereiken, de kwaliteit van het haar gaat hierdoor achteruit en dit kan leiden tot haaruitval.

Trichotillomanie en Tractie-alopecie

Deze vormen  van haarverlies is het gevolg van trekken aan de haren door de patiënt zelf of door bepaalde haardrachten (vlechten, strakke paardenstaarten etc). De eerste vorm is onbewust door de persoon zelf. Hierdoor is het dan ook een manie en geestesaandoening. De tweede vorm wordt veroorzaakt door het trekken aan de haren.